در هر روز -بنده به همراه همکارانم- با حضور در چندین و چند جلسه که از صبح تا آخر شام با افراد متخصص در حوزه مدیریت و مدیران –که عموما مدیران ارشد هستند- برگزار می کنیم تا در حوزه مدیریت و منابع انسانی و بهره وری گامی ارزشمند داشته باشیم تا شاید این حضورها -مسوولیت اجتماعی- باعث ترویج دانش مدیریت –علمی و کاربردی- در صنایع شود.

نکته حالب در میان این جلسات نازیدن بر داشتن "گواهی نامه ها" و "هزینه"های مختلف به آن سایت و این ... فخر می فروشند؛ ولی نکته جالب این است که آیا بهره گیری از این ابزارها، هزینه های رنگارنگ مشاوران و حضور این دانش –مدیریت منابع انسانی - برای خودنمایی به دیگران و سازمان ها است که ما چندین ده دکترای حرفه ای، چند صد کارشناس ارشد، چندین گواهی تعالی و مدال ... داریم –ولی هنوز زیرساخت، پایه و بنیان مدیریت و منابع انسانی را نداریم!- و این هزینه ها و سرمایه گذاری که در "حسابداری منابع انسانی" ریال به ریال سنجیده باید شود به کجا می رود؟

آیا واقعا فردی مسوول هستیم و شایسته این جایگاهیم؟
آیا به غیر از دو خط واژگان زیبا که در هر مصاحبه بیان می کنیم و واقعا اعتقادی به حضور خود داریم؟
- این دوخط عبارتند از:
خط ۱. منابع انسانی یکی از مهم ترین مسایل ما هستند.
خط ۲. منابع انسانی ما بهترین منابع انسانی دنیان! - با همین ادبیات-

آیا در مسیر تعالی و بهره وری (مالی-علمی-مسوولیت اجتماعی) هستیم؟
 آیا واقعا کارکنان سازمان ما، مدیران، صنایع به این امر ایمان دارند؟
و شایستگی ما را تایید می کنند؟؟ -فارغ از داشتن گواهی نامه و مجوزهای حق کار که برای پرکردن لوح های زیبا بسی ناجوانمردانه مناسب است!-

که "ما برای وصل کردن آمدیم"؟ و آن را با رفتار و کردارمان هر روز و سالیان سال است که انجام داده ایم و به دنبال نمایش بازی کردن و show off نیستیم.

و مهم تر از همه؛ در مسیر تعالی برای گذار از مدیریت یلخی و افسارگسیخته به سوی راهکاری به عنوان "مدیریت منابع انسانی" Human resource management  و در نهایت به "مدیریت سرمایه انسانی" Human Capital متعهدانه گام بر می داریم؟

تا ثروتی با ارزش افزوده برای سازمان خود و جامعه و کشور خود داشته باشیم؟
آیا اصل عدالت را همانگونه که می گوییم عدالت محوریم برای همه اجرا می نماییم؟
آیا اصول اخلاقی را در کسب و کار را برای حفظ تصویر سازمانی و در اصل برای دل خودمان انجام می دهیم؟
دیگران -مشتریان خارج از سازمان و مشتریان سازمانی- از ما چه توصیفی دارند؟

و دپارتمان ما را چه می نامند؟

جواب این سوال آسان است، امروز که در سازمان خود حاضر شدید، به یکان یکان چشمان کارکنان و مدیران خود بنگرید. آنها به شما دروغ نمی گویند و پاسخی صریح به شما می دهند!

اگر نمی بینید - حتما و مجددا - چشم پزشک یا اپتومتریست (بینایی سنج) خود را عوض کنید!!!

ازریابی عملکرد خودتان را مجددا و برای دل خودتان انجام دهید- "حاسبو قبل ان تحاسبو" به اعمال خود رسيدگي كنيد قبل از آنكه به حساب شما رسيدگي شود-. تا سرمایه انسانی شایسته ای چه در خوشی و چه در بحران داشته باشیم.

در این ماه مبارک -ماه رمضان- بهترین زمان برای تعالی است.
چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید...

سرآمد باشید.