مرد جوانی به نزد "ذوالنون مصری" آمد و شروع كرد به بدگویی از صوفیان.

ذوالنون انگشتری را از انگشتش بیرون آورد و به مرد داد و گفت: این انگشتر را به بازار دست فروشان ببر و ببین قیمت آن چقدر است؟

مرد انگشتر را به بازار دستفروشان برد ولی هیچ كس حاضر نشد بیشتر از یك سكه نقره برای آن بپردازد.

مرد دوباره نزد ذوالنون آمد و جریان را برای او تعریف كرد.

ذوالنون در جواب به مرد گفت: حالا انگشتر را به بازار جواهر فروشان ببر و ببین آنجا قیمت آن چقدر است.

در بازار جواهر فروشان انگشتر را به قیمت هزار سكه طلا می خریدند!

مرد شگفت زده نزد ذوالنون بازگشت و او را از قیمت پیشنهادی بازار جواهرفروشان مطلع ساخت.

پس ذوالنون به او گفت: دانش و اطلاعات تو از صوفیان به اندازه اطلاعات فروشندگان بازار دست فروشان از این انگشتر جواهر است.

قدر زر زرگر شناسد؛ قدر گوهر، گوهری!

 نتیجه سازمانی: هرگز ناآگاهانه قضاوت نكنيم،
چراکه قدر زر زرگر شناسد؛ قدر گوهر، گوهري.

کارمندی به دفتر رییس خود رفت و گفت: معنی این کار چیست؟ شما این ماه 200 هزار تومان کمتر از چیزی که توافق کردیم به من دادید.

رییس پاسخ داد: می دانم، ولی من ماه پیش 200 هزار تومان بیشتر به تو پرداخت کردم و هیچ شکایتی نکردی.

کارمند گفت: درسته، من اشتباهات موردی را میتوانم بپذیرم، ولی وقتی بصورت عادت شود وظیفه خودم میدانم به شما گزارش کنم!

در حین مصاحبه شغلی برای استخدام در یک شرکت، مدیر منابع انسانی از مهندس جوان صفر کیلومتری که تازه فارغ التحصیل شده بود پرسید: "حقوق مورد انتظار شما برای شروع کار چیست؟"

مهندس جوان گفت: "با ماهی ده میلیون تومان در ابتدای کار و به قراری یکصدو بیست میلیون تومان در سال، بسته به اینکه چه مزایایی داده شود."

مدیر منابع انسانی گفت: "نظر شما در مورد 5 هفته تعطیلی، 14 روز مرخصی با حقوق، بیمه کامل درمانی، خودروی شیک مدل بالا و مزایای ویژه چیست؟"

مهندس جوان با تعجب از جا پرید و پرسید: "شوخی میکنید؟!"

مدیر منابع انسانی گفت: "بله، اما اول خودت شوخی را شروع کردی!"

مردی به استخدام یک شرکت بزرگ چند ملیتی درآمد. در اولین روز کار خود، با کافه تریا تماس گرفت و فریاد زد: یک فنجان قهوه برای من بیاورید.

صدایی از آن طرف پاسخ داد: شماره داخلی را اشتباه گرفته ای. میدانی با کی داری حرف میزنی؟

کارمند گفت: نه!

صدای آن طرف گفت: من مدیر اجرایی شرکت هستم احمق!

کارمند با لحن ملایم گفت: و تو میدانی با کی داری حرف میزنی احمق؟!

مدیر اجرایی گفت: نه!

کارمند جواب داد: خوبه! و سریع گوشی را قطع کرد!

مدير و 10 نفر از كاركنانش از طناب بالگردي كه در صدد نجات آنها بود، آويزان بودند. طناب آنقدر محكم نبود كه بتواند وزن هر يازده نفر را تحمل كند. كمك خلبان با بلندگوي دستي از آنها خواست كه يك نفرشان داوطلب شود و طناب را رها كند. البته، داوطلب شدن همانا و سقوط به ته دره همان. و به ظاهر كسي حاضر نبود داوطلب شود. دراين هنگام، مدير گفت كه حاضر است طناب را رها كند ولي دلش مي خواهد براي آخرين بار براي كاركنان سخنراني كند.

او گفت: چون كاركنان حاضرند براي سازمان دست به هر كاري بزنند و چون كاركنان خانواده خود را دوست دارند و درمورد هزينه هاي افراد خانواده هيچ گله و شكايتي ندارند و بدون هيچ گونه چشمداشتي پس از خاتمه ساعت كار در اداره مي مانند، من براي نجات جان آنان طناب را رها خواهم كرد.

به محض تمام شدن سخنان مشوقانه و تحسين برانگيز مدير، كاركنان كه به وجد آمده بودند شروع كردند به دست زدن و ابراز سپاسگزاري از مدير!